Ροζ με περισσότερες από μία αποχρώσεις
Το πέταλο δεν είναι ένα επίπεδο ροζ: το απαλό κεντρικό τμήμα, η μικρή κίτρινη κηλίδα και οι κοκκινωπές-μωβ άκρες δημιουργούν βάθος όταν το άνθος κοιτάζει προς τα κάτω.
This store requires javascript to be enabled for some features to work correctly.
Κάθε ριπή αέρα και άρωμα στον κήπο 💨
Οικογένεια: Fabaceae · Διάμετρος γλάστρας: 17 εκ. · Ύψος: 75 εκ.
Η Wisteria ‘Rosea’ ντύνει μια αψίδα ή πέργκολα με ροζ ανθικές κουρτίνες που μοιάζουν σχεδόν φωτισμένες από μέσα. Τα αρωματικά άνθη της ανοίγουν διαδοχικά επάνω σε ανάλαφρους βότρεις, συνδυάζοντας απαλό ροζ, θερμές κίτρινες πινελιές και βαθύτερες μωβ αποχρώσεις στις άκρες. Είναι μια επιλογή με ρομαντισμό αλλά χωρίς υπερβολική γλυκύτητα: κινείται όμορφα στον αέρα, αφήνει το φως να περνά και μετατρέπει ακόμη και μια απλή διαδρομή σε ανοιξιάτικη εμπειρία.
Σε μια ηλιόλουστη είσοδο, πάνω από καθιστικό ή κατά μήκος ενός στιβαρού σκελετού, το ροζ της λειτουργεί πιο διακριτικά από το συνηθισμένο μωβ και συνδυάζεται εύκολα με λευκά, γαλάζια και ασημένια φυλλώματα. Όταν πέσουν τα φύλλα, ο παλιός περιελισσόμενος κορμός συνεχίζει να δίνει χειμερινό σχέδιο.
Η ίδια ιστορική ροζ επιλογή, σήμερα αποδεκτή ως Wisteria floribunda f. rosea ‘Hon-beni’, φέρει το RHS Recommended: Award of Garden Merit από το 1993.
Η προσωπικότητά της γεννιέται από την σπάνια ροζ παλέτα, τον χρόνο που χρειάζεται κάθε βότρυς για να ανοίξει και τη μακρόβια αρχιτεκτονική του ξύλου.
Το πέταλο δεν είναι ένα επίπεδο ροζ: το απαλό κεντρικό τμήμα, η μικρή κίτρινη κηλίδα και οι κοκκινωπές-μωβ άκρες δημιουργούν βάθος όταν το άνθος κοιτάζει προς τα κάτω.
Οι ανθοταξίες είναι συνήθως 32–40 εκ. και μπορούν να πλησιάσουν τα 60 εκ.· ανοίγουν σταδιακά από το σημείο πρόσφυσης προς τη χαμηλή άκρη.
Σε σύγκριση με γιγαντιαίες ιαπωνικές γραμμές, σχηματίζει διαχειρίσιμη αλλά σαφώς αρχιτεκτονική κάλυψη περίπου 4–8 μ. όταν εκπαιδευτεί σωστά.
Γιατί θα την αγαπήσεις: επειδή δίνει το σπάνιο ροζ της ιαπωνικής γλυσίνας μαζί με άρωμα, κίνηση και έναν ξυλώδη σκελετό που βελτιώνεται κάθε χρόνο.
Δώσε της μόνιμη αψίδα ή ψηλή πέργκολα με ελεύθερο ύψος κάτω από τις δοκούς. Σε τοίχο, χρησιμοποίησε γερά οριζόντια σύρματα περίπου ανά 30 εκ. και εκπαίδευσε δύο ή τρεις βασικούς βραχίονες. Υπολόγισε ώριμη κάλυψη περίπου 4–8 μ. σε ύψος και 2,5–4 μ. πλευρικά, κρατώντας το ξύλο μακριά από κεραμίδια και σωληνώσεις.
Φύτεψε τα συνοδευτικά είδη στην εξωτερική ζώνη των ριζών, ώστε να μην πνίγουν τη βάση. Η παλέτα μένει αέρινη και κάθε φυτό παίρνει τη δική του λωρίδα ήλιου και υγρασίας.
Πλήρης ήλιος για καθαρό ροζ και περισσότερους βότρεις· δέχεται ελαφριά ημισκιά με συνήθως λιγότερα άνθη.
Βαθύ πότισμα όταν στεγνώνει η επιφάνεια, με ιδιαίτερη συνέπεια το ξηρό ελληνικό καλοκαίρι.
RHS H6: ανθεκτική στο κρύο, αλλά τα ανοιξιάτικα άνθη ωφελούνται από θέση προφυλαγμένη από παγετό και δυνατό αέρα.
Βλαβερή αν καταποθεί από ανθρώπους ή ζώα· οι σπόροι και οι λοβοί απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή.
Στερέωσε τον κύριο κορμό σε μεταλλική ή βαριά ξύλινη κατασκευή και άφησε χώρο γύρω από τα δεσίματα. Οι περιελισσόμενοι βλαστοί παχαίνουν πολύ και μπορούν να πιέσουν λεπτές τάβλες.
Προτίμησε βαθύ, γόνιμο χώμα που κρατά δροσιά αλλά αποστραγγίζει άμεσα. Ο ήλιος βοηθά την ανθοφορία, ενώ μια απάνεμη ανατολική ή νότια θέση προστατεύει το απαλό άνθος.
Τοποθέτησε τη ρίζα στο ίδιο βάθος με το σημερινό επίπεδο, πότισε σχολαστικά και κάλυψε την επιφάνεια με κομπόστ χωρίς επαφή με τον κορμό.
Η γλάστρα των 17 εκ. αφορά το σημερινό μέγεθος. Αν δεν φυτευτεί στο έδαφος, μεταφύτευε σταδιακά σε βαριά γλάστρα τελικής διαμέτρου τουλάχιστον 45 εκ., με δικό της στιβαρό στήριγμα.
Κατά την εγκατάσταση μην αφήνεις τη ρίζα να στεγνώνει βαθιά. Από τον Ιούλιο έως τις αρχές φθινοπώρου, οι παρατεταμένες ξηρές περίοδοι μπορούν να επηρεάσουν τους ανθοφόρους οφθαλμούς της επόμενης άνοιξης.
Ένα στρώμα ώριμου κομπόστ την άνοιξη είναι συνήθως αρκετό. Περίσσεια αζώτου δημιουργεί εντυπωσιακούς βλαστούς, όχι απαραίτητα περισσότερες ροζ ταξιανθίες.
Μετά την κύρια ανάπτυξη, συνήθως Ιούλιο–Αύγουστο, κόψε τους νέους πλευρικούς βλαστούς σε 5–6 φύλλα ώστε να περάσει φως στο μόνιμο πλαίσιο.
Ιανουάριο–Φεβρουάριο, συντόμευσε τα ίδια πλευρικά κλαδιά σε 2–3 οφθαλμούς. Μην αφαιρείς τους μόνιμους βραχίονες που κουβαλούν τα κοντά ανθοφόρα κεντριά.
Τον πρώτο καιρό προέχει η εγκατάσταση. Κράτησε έναν ζωηρό οδηγό και βοήθησέ τον να φτάσει στο επάνω τμήμα της αψίδας.
Επίλεξε πλευρικούς βλαστούς για μόνιμη οριζόντια κάλυψη και αφαίρεσε σταδιακά τον ανταγωνισμό που μπερδεύει το σχέδιο.
Με το διπλό κλάδεμα δημιουργούνται περισσότερα κοντά ανθοφόρα σημεία· οι βότρεις κρέμονται καθαρά κάτω από τη φυλλωσιά.
Ανοιχτή, ξυλώδης αρχιτεκτονική επάνω σε μόνιμη αψίδα, με ροζ ταξιανθίες συνήθως 32–40 εκ. και, σε ευνοϊκές συνθήκες, έως περίπου 60 εκ.
Τα άνθη εμφανίζονται μαζί με το νέο φύλλωμα στα τέλη της άνοιξης· το καλοκαίρι επικρατεί πράσινη σκιά και το φθινόπωρο η κόμη ζεσταίνεται σε κίτρινους τόνους.
Τι να περιμένεις μετά τη φύτευση: η ανθοφορία δεν είναι στιγμιαία ανταμοιβή. Πρώτα θα δεις επιμήκεις βλαστούς και νέο φύλλωμα· με ήλιο, σταθερή υγρασία και σωστή εκπαίδευση, οι ροζ ταξιανθίες αυξάνονται όσο ωριμάζει το ξυλώδες πλαίσιο.
Η ροζ ιαπωνική γλυσίνα μπήκε στην ευρωπαϊκή ιστορία αποσπασματικά. Ο Carl Ludwig Sprenger περιέγραψε το 1911 μια εξαιρετικά λεπτή ροζ μορφή· η μεγάλη συλλογή του στη Νάπολη είχε ήδη καταστραφεί από την έκρηξη του Βεζούβιου το 1906 και ο ίδιος συνέχισε αργότερα την κηποτεχνική του πορεία στους κήπους του Αχιλλείου στην Κέρκυρα. Δεν έχει διασωθεί τεκμήριο που να τον κατονομάζει ως δημιουργό, όμως η περιγραφή του δείχνει πόσο νωρίς είχε τραβήξει την προσοχή αυτή η παλέτα.
Στο Kew υπήρχε ροζ φυτό από δωρεά του 1907, το Yokohama Nursery καταχώριζε σπάνια ωχρορόδινη γλυσίνα το 1913 και ο Hillier πρόσφερε την ‘Rosea’ το 1922. Αυτές οι παράλληλες διαδρομές εξηγούν γιατί η ίδια ιστορική επιλογή κυκλοφόρησε με περισσότερες εμπορικές ονομασίες.
Σήμερα το Kew θεωρεί το ‘Rosea’ το παλαιότερο έγκυρο επίθετο, ενώ η RHS παρουσιάζει την ίδια γραμμή ως Wisteria floribunda f. rosea ‘Hon-beni’ και καταγράφει τα ‘Rosea’ και ‘Pink Ice’ ως συνώνυμα. Η ποικιλία φέρει το RHS Recommended: Award of Garden Merit από το 1993 και αντοχή H6.
Ανθοκυανίνες δίνουν τις ροζ έως μωβ περιοχές, ενώ καροτενοειδή συμμετέχουν στη μικρή κίτρινη βασική κηλίδα. Η κατανομή τους επάνω στα διαφορετικά πέταλα δημιουργεί την πολυτονική εικόνα.
Σε άνθη Wisteria floribunda, η linalool και το (E)-β-ocimene εμφανίζονται ανάμεσα στα κυρίαρχα πτητικά συστατικά. Ο συνδυασμός τους, μαζί με πολλά ίχνη άλλων μορίων, χτίζει την ευωδιά που αντιλαμβανόμαστε.
Η άνθηση προχωρά ακροπεταλικά, από τη βάση της ταξιανθίας προς την άκρη. Επειδή ο βότρυς κρέμεται, τα πιο ανοιχτά άνθη βρίσκονται ψηλότερα και τα νεότερα μπουμπούκια χαμηλότερα.
Όσα χρειάζεται να γνωρίζεις για το ροζ χρώμα, την ανθοφορία, τη στήριξη και το κλάδεμα της συγκεκριμένης επιλογής.
Η βασική παλέτα παραμένει ροζ, όμως θερμοκρασία, ηλικία άνθους και φως αλλάζουν την ένταση. Τα μπουμπούκια συχνά δείχνουν βαθύτερα και το ανοιχτό άνθος πιο απαλό.
Συνήθως περίπου 32–40 εκ., με καταγραφές έως περίπου 60 εκ. σε ώριμα, καλά εγκατεστημένα φυτά. Το τελικό μήκος επηρεάζεται από ηλικία και συνθήκες.
Η ‘Rosea’ ανθίζει στα τέλη της άνοιξης έως τις αρχές του καλοκαιριού, συνήθως μαζί με το αναπτυσσόμενο φύλλωμα.
Νεαρή ηλικία, σκιά, πολύ άζωτο ή λανθασμένο κλάδεμα ενισχύουν τη βλάστηση. Δώσε ήλιο και διατήρησε το διπλό κλάδεμα για να αναπτυχθούν κοντά ανθοφόρα σημεία.
Ναι, με σταδιακή μεταφύτευση σε βαριά γλάστρα τουλάχιστον 45 εκ., πολύ καλή αποστράγγιση, συχνότερο πότισμα και ανεξάρτητη στιβαρή στήριξη. Στο έδαφος φτάνει ευκολότερα την ώριμη κλίμακα.
Όχι για μάσηση ή κατάποση. Όλα τα μέρη θεωρούνται βλαβερά, ιδιαίτερα σπόροι και λοβοί. Απομάκρυνε πεσμένο υλικό και φόρεσε γάντια στο κλάδεμα.
Κάθε αποστολή προετοιμάζεται με φροντίδα, ώστε το φυτό σου να φτάσει όρθιο, σταθερό και ασφαλές.
Ατομική προστασία
Τα φυτά σε γλάστρα χωρητικότητας 3 λίτρων ή μεγαλύτερης τοποθετούνται σε ξεχωριστό κουτί, το οποίο σταθεροποιεί τη γλάστρα και περιορίζει τον κίνδυνο ανατροπής.
Ανθεκτική συσκευασία
Χρησιμοποιούμε ενισχυμένο χαρτόνι, σχεδιασμένο να προσφέρει προστασία από πιέσεις και κραδασμούς κατά τη μεταφορά.